تربیت در سایه همراهی، بررسی الگوی تربیتی داستان موسی و خضر در قرآن |
کد مقاله : 1183-4THEOCONF (R1) |
نویسندگان |
محمدعلی نظری * 1گروه آموزش الهیات، دانشگاه فرهنگیان ، صندوق پستی 889- 14665 تهران، ایران |
چکیده مقاله |
داستان موسی و خضر، یکی از زیباترین و آموزندهترین روایتهای قرآن کریم، الگوی تربیتی منحصربهفردی را ارائه میدهد که در این مقاله با رویکردی تحلیلی و تطبیقی مورد بررسی قرار گرفته است. در این پژوهش، ابتدا چارچوب نظری تربیت در قرآن تبیین شده و سپس به تحلیل عمیق تعاملات موسی و خضر، بهعنوان دو شخصیت کلیدی این داستان، پرداخته میشود. ازجمله موضوعات محوری که در این مقاله مورد بررسی قرار میگیرند، میتوان به اهمیت صبر و تحمل در فرایند تربیت و چگونگی تبلور آن در شخصیت حضرت موسی، نقش حکمت و معرفت در تربیت و شیوه انتقال این مفاهیم از خضر به موسی، فرایند خودشناسی و خودسازی در شخصیت موسی تحت تأثیر همراهی با خضر، اهمیت تجربه و عمل در تربیت و چگونگی تجلی آن در داستان و همچنین مفهوم ولایت تربیتی و نقش خضر بهعنوان ولی حضرت موسی اشاره کرد. درنهایت، با استخراج آموزههای تربیتی نهفته در این داستان، کاربردهای عملی این آموزهها در نظامهای تربیتی امروز نیز مورد تحلیل و بررسی قرار میگیرد. این پژوهش نشان میدهد که داستان موسی و خضر نهتنها بهعنوان یک روایت دینی، بلکه بهعنوان الگویی کاربردی برای تربیت انسان در عصر حاضر قابل استفاده است. |
کلیدواژه ها |
تربیت، قرآن، موسی، خضر، همراهی، صبر، حکمت، معرفت، خودشناسی، خودسازی، ولایت تربیتی |
وضعیت: پذیرفته شده |