کارکرد فرازهای تربیتی نهج‌البلاغه با محوریت خودشناسی در تدریس کتاب دین و زندگی پایه دهم
کد مقاله : 1176-4THEOCONF (R1)
نویسندگان
هانیه سلمان زاده *
دانشجوی کارشناسی آموزش زبان و ادبیات عربی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
چکیده مقاله
این پژوهش به نقش خودشناسی در آموزش مفاهیم الهیاتی با تمرکز بر نهج‌البلاغه و محتوای کتاب دین و زندگی پایه دهم متوسطه می‌پردازد. هدف از این پژوهش تحلیل رابطه بین خودشناسی، درک صفات الهی و رشد اخلاقی انسان است. با روش توصیفی-تحلیلی سعی شده است تا ارتباط نظری و عملی خودشناسی موجود در خطبه‌های نهج‌البلاغه در محورهایی چون توکل، تقوا، تولی و تبری، شناخت هدف زندگی و عظمت پروردگار با محتوای آموزشی کتاب دین و زندگی پایه دهم دوره دوم متوسطه بررسی شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که آموزه‌های معرفتی و اخلاقی نهج‌البلاغه ظرفیت بالایی برای آموزش مفاهیمی مانند خداشناسی، توکل، تقوا، تولی و تبری و شناخت هدف زندگی دارند. ابزار خودشناسی در مسیر تحقق هدف‌هایی تعلیم و تربیت، پلی است که دانش‌آموز را به درک واقعیت‌های زندگی و حقیقت خداوند نزدیک‌تر می‌کند. بهره‌گیری از روش‌های تربیتی بر پایه نهج‌البلاغه زمینه‌ساز تربیت نسلی آگاه، اخلاق‌مدار و مسئولیت‌پذیر خواهد بود که قادر به حرکت در مسیر ارزش‌های متعالی انسانی هستند.
کلیدواژه ها
خودشناسی، نهج‌البلاغه، تعلیم و تربیت، پایه دهم، دین و زندگی.
وضعیت: پذیرفته شده