ساحت تربیت هنری و شکل گیری هنر در آموزش الهیات (حفظ میراث فرهنگی و هنری) |
کد مقاله : 1157-4THEOCONF |
نویسندگان |
حسن یوسفی * عضوهیات علمی دانشگاه فرهنگیان قزوین |
چکیده مقاله |
پرستش از نیازهای طبیعی انسان است و با نگاه دقیق به پیوند میان هنر، الهیات و آموزش در فرهنگ ایرانی-اسلامی میتوان به این مسئله رسید که هنر بهعنوان تجلیگاه حکمت الهی و ارزشهای دینی، چه نقشی در تربیت فرهنگی و حفظ میراث معنوی دارد. تحلیل انجام گرفته در تاریخ و فرهنگ، سه دوره تمدنی ایران (ایران باستان، دوران زرتشتی، و دوران اسلامی) حاکی از آن است که در هر دوره، هنر بازتابی از باورها و اعتقادات دینی است. همچنین، مفهوم الهیات و حکمت الهی تعریف و بهعنوان بنیانی برای شناخت خداوند و نظم جهان معرفی شده است. تربیت هنری بهعنوان یکی از ابزارهای تقویت بینش معنوی و پرورش انسان، مورد تأکید قرار گرفته است.در ادامه باید این سوال پرسش شود که جایگاه دین ونقش آن در شکل گیری تمدن ایرانی کجاست؟و آیا این تمدن رهیافت یک تمدن ایرانی اسلامی با محوریت معنویت در هنر تعریف شده است؟. شیوه تحقیق، روش توصیفی-تحلیلی است. تنوع حاصل از نقش هنر در تقویت ارزشهای دینی و ایجاد ارتباط میان انسان و خالق نشان دهنده جایگاه هنر بهعنوان زبان مشترک برای درک معنویات و الهیات می باشد. نتایج پژوهش تأکید دارد که تربیت هنری میتواند علاوه بر پرورش خلاقیت، ارزشهای معنوی و دینی را در افراد تقویت کند و به حفظ و انتقال میراث فرهنگی کمک کند. این امر ضرورت توجه به آموزش هنر با نگاه الهیاتی را برای توسعه جوامع تأکید میکند. |
کلیدواژه ها |
تربیت هنری، آموزش الهیات، حفظ میراث فرهنگی |
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |