بهینه‌سازی آموزش الهیات با تأکید بر روانشناسی دین در دانشگاه فرهنگیان
کد مقاله : 1152-4THEOCONF
نویسندگان
زهراسادات هاشمی *
استادیار گروه آموزش فلسفه و منطق ، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889 - 14665 تهران،ایران
چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر اصول روانشناسی دین بر بهبود کیفیت آموزش الهیات در دانشگاه فرهنگیان انجام شد. روش تحقیق مبتنی بر مرور نظام‌مند و تحلیل کیفی مطالعات پیشین در حوزه روانشناسی دین و آموزش الهیات بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل محتوای کیفی و کدگذاری مضامین بررسی شدند. یافته‌ها نشان داد که طراحی محتوای آموزشی و روش‌های تدریس مبتنی بر روانشناسی دین، با تأکید بر سه نیاز بنیادین روانشناختی (خودمختاری، شایستگی، ارتباط)، چالش‌های روش‌های سنتی مانند عدم انعطاف، تمرکز صرف بر انتقال دانش نظری و نادیده گرفتن ابعاد عاطفی-معنوی را کاهش می‌دهد. این رویکرد نه تنها یادگیری معنادارتر و پایدارتری را در دروس الهیاتی ایجاد می‌کند، بلکه از طریق تقویت انگیزش درونی، سلامت روانی و تعامل اجتماعی دانشجویان را بهبود می‌بخشد. به عنوان مثال، روش‌های تعاملی مانند بحث‌های گروهی درباره مفاهیمی چون «توکل»، پروژه‌های عملی نظیر بازدید از اماکن مذهبی، و فعالیت‌های مشارکتی مبتنی بر آموزه‌های دینی، مشارکت فعال دانشجویان را افزایش می‌دهد. نتایج بر ضرورت تلفیق رویکردهای میان‌رشته‌ای در برنامه‌ریزی درسی الهیات، بازنگری در سرفصل‌ها با تأکید بر نیازهای روانشناختی، و توجه به تفاوت‌های فردی دانشجویان تأکید دارند. این مطالعه پیشنهاد می‌کند که معلمان با طراحی محیط‌های خودمختار، تقویت شایستگی از طریق تمرین‌های عملی، و ایجاد ارتباطات معنادار، می‌توانند فرآیند تربیت معلمان کارآمد را تسهیل کنند. محدودیت اصلی پژوهش تمرکز بر منابع داخلی و عدم بررسی تطبیقی با سایر فرهنگ‌ها بود. یافته‌های این پژوهش چارچوبی مفهومی برای ارتقای کیفیت آموزش الهیات از طریق ادغام روانشناسی دین ارائه می‌دهد .
کلیدواژه ها
روان‌شناسی دین، آموزش الهیات، انگیزش درونی، دانشگاه فرهنگیان، نیازهای روان‌شناختی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر