بررسی تطبیقی دانش آموزش محتوا الهیات بر اساس مبانی نظریه انسانشناسی نهج البلاغه ... |
کد مقاله : 1096-4THEOCONF |
نویسندگان |
علی یزدانی احمدآبادی * هیات علمی |
چکیده مقاله |
نهج البلاغه در سال 400 هـ.ق و در دوره تحیّر شیعه، توسط سید رضی نوشته شد. این اثر یکی از منابع اصلی در حوزه الهیات اسلامی و مجموعهای از خطبهها، نامهها و کلمات قصار امام علی (ع) است که بر زمینه های حکمرانی اسلامی از منظر کلامی، اخلاقی، اجتماعی، و سیاسی تمرکز دارد و در خود رهنمودهایی در باب توحید، اخلاق، انسانشناسی و عدالت اسلامی ارائه کرده است. پژوهش حاضر تلاش دارد تا به ماهیت، جایگاه، تواناییها، و مسئولیتهای انسان از منظر نهج البلاغه به پردازد و با برداشت دیدگاه و نظر انسان شناسانه نهج البلاغه، آنرا در قالب دانش آموزش محتوا و جهت پیاده سازی در یک سیستم آموزشی مطرح نماید. پژوهش حاضر به روش کتابخانه ای، تحلیلی و ترکیبی از خلاقیت و الگوبرداری از شیوه های نظریه پردازی مدرن و پیاده سازی آنها در آموزش است. با توجه بر تجزیه و تحلیل ساختاریافته، ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎ ﻧﺸﺎن می دهد، نهج البلاغه با توجه دادن به آموزش الهیات، آموزش تربیتی، آموزش کاربردی و آموزش اجتماعی؛ انسان را خلیفه اللهی، بهعنوان موجودی دوبُعدی (مادی و معنوی)، تقدم عقلانیت در وجودش موجودی مسئول، ارزشمند، انتخابگر و اجتماعی میداند که در ذات خود نیاز به تعامل با دیگران دارد. از این رو سیستم آموزش محتوای دانش الهیات، بر اساس تربیت انسان جامع، پرورش فائل اخلاق، تلفیق دانش علمی با معنویت، توجه به آزادی انتخاب و مسئولیت پذیری، تاکید بر عدالت آموزشی، تربیت معلمان جامع نگر، آموزش چند بعدی و میان رشته ای باید استوار باشد |
کلیدواژه ها |
نهج البلاغه، الهیات، دانش آموزش محتوا، انسان شناسی، سیستم آموزشی. |
وضعیت: پذیرفته شده |