بررسی تطبیقی آفات زبان در کتاب نهج‌البلاغه و سه اثر فاخر فارسی: «کیمیای سعادت، قابوسنامه و گلستان سعدی»
کد مقاله : 1095-4THEOCONF
نویسندگان
فاطمه ممیزی *
عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان
چکیده مقاله
هدف غایی خلقت حیات طیبه است و رسالت ادیان الهی، تربیت وپرورش انسان‌ها به سوی کمال می باشد. مضامین اخلاقی و تربیتی، از موضوعاتی است که ادیبان و شاعران پارسی‌گوی از دیرباز به آن توجه داشته و تلاش کرده‌اند با زبان‌های مختلف و با الهام از منابع اصیل اسلامی مانند کتاب شریف نهج‌البلاغه آن را در آثار و اشعار خود به تصویردرآورند؛ از جمله آثار فاخری که به این موضوع توجه داشته‌اند عبارتند از: «کیمیای سعادت غزالی، قابوس‌نامه‌ کیکاوس بن وشمگیر و گلستان سعدی». با این حال که زبان اولین وسیله برای برقراری ارتباط انسان ها با هم است و مهم‌ترین ابزار تربیتی می‌باشد لیکن گاهی عملکرد آن، نتیجه عکس می‌دهد و مانع تربیت محسوب می‌گردد. این پژوهش برآن است تا ضمن ارائه‌ تعریفی کوتاه درباره هر یک از این آثار برشمرده ، به بررسی یکی از موانع تربیتی و رذایل اخلاقی یعنی آفات زبان در این کتاب‌های ارزشمند بپردازد و سبک فکری و شیوه بیان هر یک از صاحبان این آثار را در مورد آن مورد بررسی قرار دهد.
کلیدواژه ها
آفات زبان، نهج‌البلاغه، کیمیای سعادت، قابوسنامه، گلستان سعدی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی