حرکت و رشد معنوی در نهج البلاغه و اندیشه‌های علامه جعفری با تأکید بر خطبه‌های اول حکومت حضرت علی (ع)
کد مقاله : 1091-4THEOCONF (R1)
نویسندگان
اعظم حسین پور اصل *
عضو هیأت علمی
چکیده مقاله
این مطالعه به بررسی ابعاد مختلف حرکت و رشد معنوی در چارچوب آموزه‌های حضرت علی (ع) و علامه جعفری می‌پردازد. هدف اصلی تحقیق تحلیل تأثیرات این حرکت بر تربیت انسانی و تغییرات کیفی در صفات نفسانی است. پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیلی-توصیفی و با اتکا به منابع کتابخانه‌ای و متون معتبر فلسفی و تربیتی، به جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها پرداخته است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که حرکت معنوی و اخلاقی به‌عنوان یک فرآیند تحول‌آفرین، شامل ابعاد متعددی است. از جمله این ابعاد می‌توان به افزایش خودآگاهی، که به شناخت فرد از خود و توانایی‌هایش اشاره دارد، و مسئولیت اجتماعی، که تعهد به بهبود وضعیت اجتماعی و خدمت به جامعه را در بر می‌گیرد، اشاره کرد. همچنین، تغییرات کیفی در صفات نفسانی، از جمله ارتقاء صفات مثبت مانند صداقت، انصاف و محبت، تأثیر بسزایی در بهبود روابط بین‌فردی و تقویت همبستگی اجتماعی دارد. علاوه بر این، رشد عقلانی و معنوی به تقویت تفکر انتقادی و تعمیق در مفاهیم معنوی منجر می‌شود. این مقاله تأکید می‌کند که حرکت معنوی و اخلاقی نه‌تنها به‌عنوان یک فرآیند فردی، بلکه به‌عنوان یک عامل اجتماعی، می‌تواند در راستای ارتقاء معنویت و تربیت نسل‌های آینده مؤثر باشد.
کلیدواژه ها
حرکت، رشد معنوی، نهج البلاغه، حضرت علی (ع)، علامه جعفری؛
وضعیت: پذیرفته شده