بازاندیشی پداگوژی الهیات پسا انسان‌گرایی در مواجهه با مفاهیم نوین هویت و اخلاق
کد مقاله : 1020-4THEOCONF
نویسندگان
داود خوش باور *
گروه آموزش معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان ، تهران ، ایران
چکیده مقاله
این مقاله به بررسی رابطه دین و پداگوژی در مواجهه با مفاهیم نوین هویت و اخلاق در دنیای پساانسان‌گرایانه پرداخته است. در دنیای دیجیتال، پیشرفت‌های فناوری و ظهور مفاهیم جدید همچون پساانسان‌گرایی موجب تغییرات عمیقی در مفاهیم هویت و اخلاق انسان‌ها شده است. از این رو، این مقاله تلاش دارد تا تأثیرات این تغییرات را بر هویت انسانی، اخلاق دینی، و پداگوژی دینی مورد بررسی قرار دهد. با توجه به آیات قرآن کریم و روایات اهل بیت (ع)، بر اهمیت استفاده اخلاقی از فناوری و تأکید بر حفظ کرامت انسانی در مواجهه با پیشرفت‌های علمی و فناوری تأکید شده است. در این راستا، پداگوژی دینی باید در دنیای دیجیتال به‌گونه‌ای تحول یابد که به انتقال ارزش‌های دینی و اخلاقی به نسل جدید کمک کند و از فناوری به‌عنوان ابزاری برای تقویت ایمان و معنویت استفاده نماید. نتیجه‌گیری این مطالعه بیانگر آن است که در دنیای پساانسان‌گرایانه، دین می‌تواند راهنمای اخلاقی انسان‌ها در استفاده صحیح از فناوری باشد و پداگوژی دینی باید در راستای تقویت هویت انسانی و اخلاق الهی شکل بگیرد. این مقاله همچنین به نقش بنیادین آموزه‌های دینی در ساختار اخلاقی و هویتی انسان‌ها در مواجهه با دنیای دیجیتال و پساانسان‌گرایانه پرداخته است.
کلیدواژه ها
پساانسان‌گرایی، هویت، اخلاق دینی، پداگوژی دینی، فناوری، قرآن کریم، آموزه‌های دینی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی